Sakın yanlış anlama. Kalbin kalbe karşı olması bir yaklaşım değil, bir duruş. Bir kalp bir kalbe karşı ise aralarında bir mesafe vardır. Ayrışmışlardır bi şekilde. Birinin ağrısı tutmuştur belki diğeri ona değdiğinde. Ya da geri durmuştur bir tanesi kendi ağrısını dindirmek için. Belki de değdiği kalbi ağrıttığını gördüğü için atmıştır bir adım geriye.  Uzaklaşmıştır. Karşı gelmiştir o kalbe.Yanında duracağına, karşısında durmuştur.  

O yüzden bir yaklaşım değildir kalbin kalbe karşı olması. Yaklaşamamamaktan muzdarip bir yaklaşamayışımdır. İçine almaktansa , karşısında tutan;  endişeli bir davranış biçimidir. Kendisine ve karşısındakine güvenmeyenlere özgüdür. Kendi kalbinin dışında bir kalbi içselleştirememenin dışavurumudur. İçselleştirmekle değersizleştirmeyi bir tutmaktan kaynaklı bir korkunun yüzeye vurmasıdır.

Aslolan kalplerin birleşmesidir eğer gülümseyecek birşey arıyorsak.  Duygusal, fiziksel, cinsel, dinsel, bilimsel, ruhsal, kutsal, mantıksal... Her manada birleşme. Seni kendinden arındıracak bir birleşmedir dudaklarına tebessümü yerleştirecek olan. Hem kendinden kaçışın hem de kendine kavuşmandır. 

Bedeninin içinde gerçekleşen devrim ile sarsılırsın. Kemiklerin sızlar, göğsün ağrır isyan ateşinden. 1 ile 1’in toplamının yeni bir “1” yapmasıdır kalplerin birleşmesi. Kimyanın matematiğe karşı bir başkaldırısı, mantığın içinde kalarak mantığın dışına çıkma yoludur.